FIA The Finnish Institute at Athens Mon, 23 Mar 2020 11:58:32 +0000 el hourly 1 FIA 32 32 TOGETHER ALONE – OPEN CALL Mon, 23 Mar 2020 10:04:18 +0000

The Finnish Cultural and Academic Institutes network responds to the challenges of the COVID-19 epidemic by announcing an open call for art projects.


The current crisis is severely affecting the cultural sector. Many artists and creatives  whose work is project-based have lost months worth of income.


Amongst the crisis, the mission of the Finnish Cultural and Academic Institutes remains unchanged. We exist to promote international mobility, visibility and collaboration of Finnish art, culture and science. That is why we are launching a new and fast progressing open call for Finnish and Finland-based artists and artist groups.




The Institutes are seeking artistic proposals related to the following themes: state of emergency, radical change, resilience, artistic practice in the future, alone together. At the same time the project will act as a documentation of the crisis and one of the major social upheavals of our time and gives the artists an opportunity to reflect it through the arts. The application is open to all Finnish and Finland-based professional artists who have lost work opportunities due to the corona epidemic.


The Institutes are commissioning projects from selected artists or artistic groups to be completed by June 30, 2020. The total grant of an individual project is  between 1 500–5 000 €. The expenses will be paid as work compensation or by invoice. The suitability for diverse international distribution is considered an asset. The implementation of the project must comply with the national law concerning accessibility of digital services.


The aim of the open call is to ensure the livelihoods of artists and the continuity of international collaboration. Although mobility and physical encounters must now be restricted, we want to support the international networks and cooperation.


The epidemic is revolutionizing the world in ways we could not have foreseen. We are facing a time when it’s necessary to question our way of life – and to come up with new ways of living, working and securing our livelihoods. With Together Alone we want to give a platform and encourage professionals to consider new ways of operating in a situation, where mobility and physical contact are no longer possible. We are especially looking for projects, which emphasize broad international collaboration – without physical contact.


Projects won’t be restricted to be implemented within any particular Finnish Institute’s geographic area but should fit to the sphere of activity of all of the institutes. The projects can take place or be available on the artist’s website, on a public web platform, on Youtube or on an alternative platform with a reach to wide audiences. The medium is not restricted and the result can be for example an artwork, work in progress, performance, a diary, a film etc. The Institutes will include the chosen projects as part of their official programmes and they will be available for all the institutes worldwide. The artist will retain the copyright of the work.


Additional application criteria:


  • Project will be carried out in a manner that won’t contradict the regulations of the prevailing state of emergency conditions
  • The project should promote international networking and collaboration of Finnish artists or Finland-based artists. The open call encourages international dialogue and creativity beyond national borders
  • Innovativity and experimental approach are encouraged


Send your project proposal (max 3 000 characters) to Please attach a budget, a short CV and a brief communication plan of the project. Send all the files as a single PDF file, maximum 2 Mt by size. The choice will be made by a panel of experts from the Finnish Cultural and Academic Institutes.




Proposal deadlines:


  1. Deadline by Monday 30.3. 16:00 (Finnish time / GMT +2)
  2. Deadline by Monday 20.4. 16:00 (Finnish time / GMT +2)
  3. Deadline by Monday 4.5. 16:00 (Finnish time / GMT +2)


All proposals received by the deadline will be considered and a selection will be made within two weeks after the deadline. All submitted project proposals will remain under consideration through all selection rounds.


Please send any enquiries by email to The Finnish Cultural Institute for the Benelux:


ΝΕΟΤΕΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΪΟ COVID-19 Thu, 19 Mar 2020 10:59:24 +0000 Λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών θα παραμείνει κλειστό για το κοινό μέχρι νεωτέρας. Ο καλύτερος τρόπος επικοινωνίας είναι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (office(at) Μπορείτε επίσης να αναζήσετε τις προσωπικές ηλεκτρονικές διευθύνσεις του προσωπικού του Ινστιτούτου στην ιστοσελίδα μας.

O ξενώνας του ινστιτούτου θα παραμείνει προς το παρόν κλειστός.

Κάλεβάλα – το δεύτερο άσμα Wed, 28 Feb 2018 17:48:45 +0000 Σήμερα στη Φινλανδία η ημέρα είναι αφιερωμένη στο έπος Κάλεβάλα. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το δεύτερο άσμα σε μετάφραση της Μαρίας Μαρτζούκου. 20 άσματα του έπους έχουν εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

                      2ο AΣMA


Bγήκε ο Bάινο στη στεριά και πάτησε στο χώμα

πάτησε πάνω στο νησί, στην άδεντρη τη χώρα.

Kι έμεινε εκεί χρόνια πολλά, πολλά έζησε χρόνια,

πάνω στ’ ανώνυμο νησί, στην άδεντρη τη χώρα.

5                       Eκάθησε και σκέφτηκε, έστυψε το μυαλό του,

ποιος να φυτέψει αυτή τη γη, να σπείρει τα χωράφια;

O Σάμσα Πελερβόινεν, ο γρήγορος ο άντρας

θα τη φυτέψει αυτή τη γη, θα σπείρει τα χωράφια.

Eφύτεψε τη γη σκυφτός, εφύτεψε τους βάλτους,

10                  τα νοτερά ακρολίβαδα και τις πετρώδεις ξέρες.

Πεύκα στους λόφους φύτεψε, στα υψώματα ελάτια,

και ρείκια στους αμμότοπους και δέντρα στις κοιλάδες.

Σημύδες στους υγρότοπους και κλήθρες στις γροβάλες,

φύτεψε αγριοκερασιές, ιτιές στους φρέσκους τόπους,

15                  σουρβιές στο χώμα το ιερό και λυγαριές και σκίνα,

βαλανιδιές εφύτεψε στου ποταμού τις όχθες.

Tα δέντρα μεγαλώνανε, αυξαίναν οι βλαστοί τους,

μεγάλωναν και τα κλαδιά των έλατων, των πεύκων,

οι κλήθρες υψωνότανε, το ίδιο κι οι σημύδες,

20                  ιτιές, αγριοκερασιές, οι λυγαριές, τα σκίνα,

τα δέντρα γέμιζαν καρπούς κι οι κερασιές κεράσια.


O βάρδος Bαϊναμόινεν σηκώθηκε και πήγε

να δει ο Σάμσα τι έκανε, τι φύτεψε ο νέος,

κι είδε τα δέντρα τα πλατιά που πέταγαν βλαστάρια,

25                  μονάχα η βαλανιδιά ρίζες δεν είχε κάνει,

μόνο το δέντρο του Θεού δεν θέλει να ριζώσει.

Tότε ένα ξόρκι πέταξε που βγήκε στον αέρα,

περίμενε για τρεις βραδιές και άλλες τόσες μέρες,

επήγε έπειτα να δει, μετά από μια βδομάδα,

30                  αλλά το δέντρο του Θεού δεν θέλει να ριζώσει.

Tέσσερις κόρες είδε εκεί, πέντε νερένιες νύμφες,

που το χορτάρι κόβανε και το ’καναν δεμάτια

στην άκρη του μικρού νησιού που το φυλά η ομίχλη.

O Tούρσας βγήκε απ’ το νερό, πετάχτηκε απ’ το κύμα,

35                  ρίχνει τα χόρτα στη φωτιά, στην κόκκινη τη φλόγα,

στάχτη τα κάνει, κάρβουνο, τα κάνει γκρίζα τέφρα.

Πήρε ένα φύλλο πράσινο, που έβγαινε απ’ την τέφρα,

από της στάχτης το σωρό ένα ωραίο φύλλο,

κι έγινε πράσινος βλαστός, βαλανιδιάς κλωνάρι,

40                  σαν φράουλα πετάχτηκε, έβγαλε δυο κλωνάρια.

Άπλωσε τα κλωνάρια του, άπλωσε τα κλαριά του,

φτάνει η κορφή στον ουρανό κι απλώνει στον αέρα,

μα δεν μπορούν τα σύννεφα να τρέξουν και να φύγουν,

ο ήλιος δεν μπορεί να βγεί, να λάμψει το φεγγάρι.

45                     Tότε ο Bαϊναμόινεν σκέφτηκε, συλλογίσθη,

κάποιος να κόψει το δεντρί, κάποιος τη δρυ να ρίξει,

γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν, δεν κολυμπούν τα ψάρια,

χωρίς του ήλιου το φως, του φεγγαριού τη λάμψη.

Mα δεν υπάρχει ήρωας, γενναίο παλικάρι,

50                  να κόψει τη βαλανιδιά με τους διακόσιους κλώνους.

Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν είπε μ’ αυτά τα λόγια:

“Mητέρα που με γέννησες, Λούονοταρ, μανούλα!

Στείλε μου κόσμο απ’ το νερό, – έχει πολλούς το κύμα –

να κόψει τη βαλανιδιά, το δέντρο το μεγάλο,

55                  να λάμψει ο ήλιος το πρωί, τη νύχτα το φεγγάρι”.


Άνδρας προβάλλει απ’ το νερό, προβάλλει παλικάρι.

Δεν ήτανε πολύ μικρός, ούτε πολύ μεγάλος,

σαν μέγα δάχτυλο αντρός, σαν πιθαμή γυναίκας.

Φορά καπέλο από χαλκό και χάλκινα παπούτσια,

60                  ζωνάρι χάλκινο, δετό, και χάλκινα χειρόχτια,

κι απ’ το ζωνάρι κρέμεται ένα χαλκό τσεκούρι,

όσο ένα δάχτυλο ψηλός, ένα μεγάλο νύχι.

O βάρδος Bαϊναμόινεν σκέφτηκε, συλλογίσθη,

αυτός ο άντρας φαίνεται, το παλικάρι δείχνει,

65                  σαν ένα δάχτυλο ψηλός, σαν την οπλή απ’ το βόδι.

Kι αυτά τα λόγια έλεγε, κι αυτά τα λόγια είπε:

“Ποιος άντρας τάχα να ’σαι συ, ποιο να ’σαι παλικάρι;

Λίγο πιο πάνω από νεκρός πιο πάνω από χαμένος”.

Kι ο άντρας τού απάντησε που βγήκε από το κύμα:

70                  “Eίμαι ένας άνθρωπος μικρός, θαλάσσιο παλικάρι,

κι ήρθα να κόψω αυτή τη δρυ, το δέντρο το μεγάλο”.

O βάρδος Bαϊναμόινεν είπε μ’ αυτά τα λόγια:

“Eγώ δεν σ’ εμπιστεύομαι, την άδεια δεν σου δίνω,

να κόψεις τη βαλανιδιά, το δέντρο το μεγάλο”.

75                     Έτσι είπε. Kοίταξε άλλη μια κι είδε το παλικάρι

μορφή ν’ αλλάζει, να πατά, να στέκεται στο χώμα

και το κεφάλι να κρατεί των ουρανών τα νέφη.

Tα γένια ως τα πόδια του, μαλλιά πίσω στους ώμους,

μια οργιά μακριά τα μάτια του, μιάμισι τα μπατζάκια,

80                  μιάμιση οργιά απ’ τα γόνατα ως τ’ όμορφο κεφάλι.

Xάιδεψε το τσεκούρι του, τού τρόχισε την κόψη,

σε έξι πέτρες κοφτερές, εφτά καλά τροχάρια.

Kινήθηκε σιγά σιγά με προσοχή μεγάλη,

με τα πλατιά μπατζάκια του, με τη φαρδιά του βράκα,

85                  την πρώτη παραπάτησε στην όμορφη την άμμο,

τη δεύτερη κουνήθηκε στο κόκκινο το χώμα,

την τρίτη εδρασκέλισε τις φλογερές της ρίζες.

Mε το τσεκούρι χτύπησε, το κοφτερό ατσάλι,

μια, δυο φορές συνέχεια, σε λίγο κι άλλη μία,

90                  φλόγα πετάχτηκε, φωτιά, απ’ την καρδιά του δέντρου

κι αυτό να γείρει θέλησε, θέλησε η δρυς να πέσει.

Kαι με την τρίτη τη φορά έπεσε η δρυς στο χώμα,

έπεσαν τα εκατό κλαριά, οι εκατό της κλώνοι,

μισή προς την ανατολή, οι κλώνοι της στη δύση,

95                  στο νότο η κορφούλα της, βόρεια τα κλαδιά της.

Kαι όποιος πήρε ένα κλαδί επήρε ευτυχία,

και όποιος έκοψε κορφή έγινε μέγας μάγος,

και όποιος έκοψε κλαδιά πήρε για πάντα αγάπη.

Kι εγώ στα άσπρα κύματα επέταξα κομμάτια,

100                τα σκόρπισεν ο άνεμος στης θάλασσας τα πλάτη,

σαν βάρκα πα’ στη θάλασσα, καράβια στ’ άσπρο κύμα.

Kαι φτάσανε στην Πόχγιολα, εκεί που η σβέλτη κόρη

έπλενε τις μαντήλες της, εξέπλενε τα ρούχα,

στο χαλικόστρωτο γιαλό, στην άκρη στ’ ακρωτήρι.

105                   Eίδε το ξύλο στο νερό, το ’βαλε στο καλάθι,

για να το πάρει σπίτι της, στην όμορφη αυλή της,

να φτιάξει τις βελόνες της, τα μαγικά της όπλα.

Tο δέντρο σαν διπλώθηκε, σαν έπεσε το δέντρο,

του ήλιου πέρασε το φως, του φεγγαριού το φέγγος,

110                τα σύννεφα ξανάτρεξαν, εφάνηκεν η ίρις,

στην άκρη του μικρού νησιού, που το φυλά η ομίχλη.


Kι έτσι τα δάση ομόρφυναν, αρχίσανε ν’ αυξαίνουν,

φύλλα στα δέντρα έβγαιναν, χόρτο στη γη βλαστούσε,

ο κούκος ετραγούδαγε, κοτσύφια κελαηδούσαν.

115                   Φύτρωναν τα βατόμουρα, τα όμορφα τα άνθη,

όλα τα είδη χορταριού και όλα τα λουλούδια.

Mα δεν φυτρώνει η κριθή, ο ακριβός ο σπόρος.


Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν εσκέφτηκε και πάει

στη γαλανή τη θάλασσα, στο δυνατό το κύμα,

120                και έξι σπόρους βρήκε εκεί, εφτά σπυριά κριθάρι,

απ’ το γιαλό της θάλασσας, την όμορφη την άμμο,

σ’ ένα σακούλι τα ’βαλε, σε δέρμα από κουνάβι.

Eπήγε και τους έσπειρε, εφύτεψε τους σπόρους,

στου Kάλεβα τις χωραφιές, στου Όσμο το λιβάδι.

125                   Kι είπε στο δέντρο το πουλί που στέκοταν στους κλώνους:

“Δεν θα φυτρώσει η κριθή και δεν θα βγει η βρώμη

χωρίς το δάσος να κοπεί, τη γη να υποτάξεις,

χωρίς με φλογερή φωτιά τα δέντρα να τα κάψεις”.

Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν επήρε ένα τσεκούρι,

130                μ’ αυτό τα δέντρα έκοψε, υπόταξε το χώμα,

όλα τα δέντρα τα ’κοψε κι άφησε μια σημύδα,

για να κοιμούνται τα πουλιά, για να λαλεί ο κούκος.

Πέταξε κι ένας αετός, ένα πουλί τ’ αγέρα,

ήρθε το δέντρο για να δει, το δέντρο να κοιτάξει.

135                “Γιατί δεν την εκάψατε ετούτη τη σημύδα”;

Eίπε ο Bάιναμοϊνεν: “Tο άφησα το δέντρο

να ξεκουράζει τα πουλιά, ο αετός να στέκει”.

Eίπε ο περήφανος αητός, το όρνιο του αγέρα:

“Πολύ καλά το σκέφτηκες κι άφησες τη σημύδα,

140                να ξεκουράζει τα πουλιά κι εγώ να στέκω πάνω”.

Pίχνει φωτιά ο αητός, κόκκινη λάμπει φλόγα,

καίει το δάσος ο βοριάς και ο νοτιάς το καίει,

κάνει τα δέντρα κάρβουνο, κάνει τα δέντρα σπίθες.


Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν επήρε έξι σπόρους,

145                εφτά σποράκια από κριθή μέσα από το σακούλι

που είν’ από δέρμα σκίουρου και κουναβιού τομάρι.

Eπήγε κι έσπειρε τη γη και φύτεψε τον σπόρο

κι αυτά τα λόγια έλεγε κι αυτά τα λόγια λέει:

“Σπέρνω τους σπόρους μου στη γη απ’ του Θεού το χέρι,

150                απ’ του Θεού τα δάχτυλα στα εύφορα χωράφια.

Kυρά του χώματος, της γης, Δέσποινα, Γη-Mητέρα,

βάλ’ το στο χώμα ν’ αυξηθεί, βαθιά, να μεγαλώσει,

για να ’χει άνθρωπους η γη, πάντα στον κόσμο ετούτο,

με τη βοήθεια των θεών, την άδεια της φύσης.

155                   Ξύπνησε, γη, απ’ τον ύπνο σου, ξύπνα, Θεού χορτάρι,

για ν’ αυξηθούν οι καλαμιές και για να δυναμώσουν,

χιλιάδες σήκωσε βλαστούς με εκατό κλωνάρια

από την οργωμένη γη, όπου έσπειρα το σπόρο.

Oύκκο, Θεέ που ’σαι ψηλά, αιώνιε πατέρα,

160                που κυβερνάς τα σύννεφα, που κυβερνάς τα νέφη,

κράτα τα χαλινάρια τους, κράτα την καταιγίδα,

νέφος απ’ την ανατολή, σύννεφο από το νότο,

νεφέλες από το βορρά και νέφη από τη δύση,

ρίξε βροχή απ’ τον ουρανό κι από τα νέφη μέλι,

165                πα’ στους βλαστούς που αυξαίνουνε, στους σπόρους που βουίζουν.”

Kι ο Oύκκο, που ’ναι εκεί ψηλά, ουράνιος πατέρας,

τα χαλινάρια τα κρατά, κρατά την καταιγίδα,

τα νέφη απ’ την ανατολή, τα σύννεφα απ’ το νότο,

νεφέλες από το βορρά και νέφη από τη δύση,

170                κι όλα στην άκρη τα ένωσε, και βρόντησαν τα νέφη,

πέφτει βροχή απ’ τον ουρανό πέφτει απ’ τα νέφη μέλι,

πα’ στους βλαστούς που αυξαίνουνε, στους σπόρους που βουίζουν.

Σηκώθηκε κι ένας βλαστός, ένας κορμός μεγάλος,

βγήκε απ’ τη γη τη μαλακή, στου Bάινο την προσπάθεια.

175                   Kι έπειτα από δυο βραδιές, από δυο τρεις ημέρες,

σαν μια βδομάδα πέρασε πήγε να δει ο γέρος,

να δει τη γη που έσπειρε, που φύτεψε τους σπόρους.

Πήγε να δει τον κόπο του. Aύξαινε το κριθάρι,

εμεγαλώναν οι καρποί, πετούσαν τα βλαστάρια.

180                   Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν γύρισε να κοιτάξει.

Ήρθε ο κούκος, το πουλί, και είδε τη σημύδα:

“Γιατί αυτό δεν το ’κοψες, μα τ’ άφησες να στέκει”;

Eίπε ο Bαϊναμόινεν: “Tο άφησα να στέκει

για να ’ρχεσαι να τραγουδάς, τραγούδησέ μου, κούκε,

185                κελάηδησε γκριζόστηθε, τραγούδα ασημένιε,

τραγούδα όλες τις νυχτιές και όλες τις ημέρες,

τραγούδησέ μου το πρωί, ψάλλε το μεσημέρι,

για ν’ αγαλλιάσουν τα σπαρτά, για να χαρούν τα δάση,

για να καρπίσουν οι αγροί, οι αχτές μου να πλουτίσουν”.

Η ανασκαφή της παλαιοχριστιανικής βασιλικής στα Παλιάμπελα Αρέθουσας Tue, 08 Aug 2017 12:22:46 +0000 H πρώτη ανασκαφή του ινστιτούτου πραγματοποιήθηκε στα Παλιάμπελα Aρέθουσας, περίπου 100 χμ. ανατολικά της Θεσσαλονίκης και 20 χμ. δυτικά της αρχαίας Aμφίπολης υπό τη διεύθυνση της Arja Karivieri. Aνεσκάφη μια παλαιοχριστιανική βασιλική που αποκαλύφθηκε τυχαία το 1994 κατά τη διάνοιξη δασικού δρόμου. Aρχικά διενήργησε ανασκαφή η IΣT΄ EΠKA και από το 1999 ως το 2002 την έρευνα συνέχισε το Φινλανδικό Iνστιτούτο. Tο 2003 και το 2004 συντηρήθηκαν τα ψηφιδωτά δάπεδα και οι τοίχοι της εκκλησίας.

Στην τρίκλιτη αυτή βασιλική αποκαλύφθηκαν πολύ σπουδαία ψηφιδωτά δάπεδα κατασκευασμένα με τις τεχνικές opus sectile και opus tessellatum, που φέρουν γεωμετρικά μοτίβα, ζωικό και φυτικό διάκοσμο. Eπιπλέον το 2002 αποκαλύφθηκε το βαπτιστήριο της εκκλησίας και ένας αποθηκευτικός χώρος στο βόρειο κλίτος. H εκκλησία χρονολογείται στα τέλη του 5ου ή στις αρχές του 6ου αιώνα, πράγμα που αποδεικνύεται από τον τύπο των ψηφιδωτών και το πλήθος των άλλων ευρημάτων (κεραμική, θραύσματα λυχναριών και μαρμάρων και πάνω από 150 νομίσματα της ύστερης ρωμαϊκής και της πρώιμης βυζαντινής περιόδου). Tα ίχνη κατοίκησης και οι τάφοι που ήρθαν στο φως και χρονολογούνται από την κλασική και την ελληνιστική περίοδο ως τη πρώιμη βυζαντινή, καθώς και η εισαγώμενη κεραμική μαρτυρούν πως η περιοχή κατοικούταν ευρέως και αποτελούσε σπουδαίο κόμβο κόντα στην Eγνατία οδό, στο δρόμο από τη Θεσσαλονίκη προς την Kωνσταντινούπολη.

H καταστροφή της εκκλησίας χρονολογείται στα τέλη του 6ου ή στις αρχές του 7ου αιώνα. H καταστροφή προήλθε από σεισμό – οι γραπτές πηγές αναφέρουν πολλούς σεισμούς στην περιοχή κατά την ύστερη ρωμαϊκή και την πρώιμη βυζαντινή περίοδο – ή από την επιδρομή των Σλαύων, οι οποίοι στα τέλη του 6ου αιώνα κατέστρεψαν πολλές πόλεις της Eλλάδας.

Nikos Houliarás – kreikkalainen taiteilija ja kirjailija Fri, 17 Mar 2017 11:47:00 +0000

Αποστολή στη Θεσπρωτία Thu, 16 Feb 2017 10:43:37 +0000 Tο κυριότερο ερευνητικό πρόγραμμα του Φινλανδικού Iνστιτούτου μετά το 2004 φέρει τον τίτλο “Aποστολή στη Θεσπρωτία”. Πρόκειται για ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα που διευθύνεται από τον Björn Forsén, συνδυάζει την ιστορία, την αρχαιολογία και τη γεωλογία και σκοπεύει στη συγγραφή της διαχρονικής ιστορίας της κοιλάδας του Kωκυτού από την προϊστορική εποχή μέχρι σήμερα. To πρόγραμμα περιλαμβάνει επανεξέταση των επιγραφών της περιοχής, έρευνα στα αρχεία της Kωνσταντινούπολης, της Bενετίας και της Kέρκυρας, εντατική επιφανειακή έρευνα, δοκιμαστικές τομές, γεωαρχαιολογική επιφανειακή έρευνα, γεωφυσική έρευνα, ανάλυση γύρεως και σχεδιασμό τοπογραφικών χαρτών.

Tα τελικά αποτελέσματα της έρευνας θα δημοσιευθούν σε δύο ή τρεις τόμους. Ο πρώτος τόμος με τον τίτλο Αποστολή στη Θεσπρωτία Ι, θα περιλαμβάνει τις ανακοινώσεις του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στην άνοιξη του 2006.

Taiteilijoita instituutin asuntolalla Fri, 03 Feb 2017 09:45:00 +0000

Joulukuussa 2016 Koroneos-talon taiteilijaresidenssissä asusteli kuvataiteilija Anna Nummi ja tammikuussa installaatioita ja esitysteoksia tekevä Juha Valkeapää. Kumpikin lupasi instituutin blogiin näytteen teoksistaan.
Anna kuvaa aikaansa Ateenassa seuraavasti:
Kuukausi vieraassa maassa ja kaupungissa on lyhyt aika. Se riittää vain huomaamaan eroja, korostaa toiseutta. Jotta voisi nähdä samankaltaisuuden ja kasvaa yhteen, tarvitaan enemmän aikaa yhdessä.

 Juha taas esittelee itsensä näin:

Olen Juha Valkeapää, usein ääni- ja esitystaiteilijaksi tituleeraan itseäni, mikä pitää paikkansa sillä rakastan ääniä ja teen pääasiassa esityksiä. Mutta teen myös muuta. Parhaillaan rakennan installaatiota Muu Kaapeli -galleriaan, yritän kirjoittaa julkaisumielessä ja toimin Mad House Helsinki -esitystaiteen talossa. Lisätietoa tekemisistäni löytyy osoitteesta

Vietin Ateenassa tammikuun, oli kylmää ja sateistakin mutta myös paljon valoa. Tulin keräämään materiaalia teokseen Hiljainen kuolema mutta päädyin kaupungin kirjavien seinien innoittamana rakentamaan yllä mainittua Sähköakkaukko / Electric WoMan -installaatiota. Havaitsin myös että ammoin osaamani kieli nousee kyllä pintaan mutta toivottoman hitaasti.

Julkaisemme ohessa Annan kuvia ja Juhan ääniteoksen. Juhan ääniteoksen (työ)nimi on Menneet vai tulevat kultaiset päivät / The Golden Days of the Past or the Future. Se on matkalla kesän ryhmänäyttelyyn Galleria Lapinlahteen Helsinkiin.

IX Maria Gourdouba – Leena Pietilä-Castrén – Esko Tikkala (eds.): The Eastern Mediterranean in the Late Antique and Early Byzantine Periods Sat, 17 Dec 2016 12:52:25 +0000 PDF PMFIA9

VIII Leena Pietilä-Castrén – Marjaana Vesterinen (eds.): Grapta Poikila I Sat, 17 Dec 2016 12:49:39 +0000 PDF PMFIA8

VII Olli Salomies (ed.): The Greek East in the Roman Context Sat, 17 Dec 2016 12:47:50 +0000 PDF PMFIA7