FIA The Finnish Institute at Athens Fri, 01 Nov 2019 07:29:26 +0000 el hourly 1 FIA 32 32 The Twelfth Johannes Sundwall Lecture, Monday 25 November 7pm (Athens) Thu, 31 Oct 2019 10:17:30 +0000 The Finnish Institute at Athens has the pleasure of welcoming you to the twelfth Johannes Sundwall lecture

Making Gender with Things: Gendered Identities and Material Culture in Late Minoan III Crete


Anna Lucia D’Agata (Consiglio Nazionale delle Ricerche, Roma)

The event will take place at the Danish Institute at Athens (Herefondos 14, Plaka), on Monday 25 November 7pm.

On the Cisterns and Water Management in Piraeus, Dr. Klaus-Valtin von Eickstedt, 18 October 7 pm (Athens) Mon, 30 Sep 2019 07:08:02 +0000 On Friday 18 October, at 7 pm, the Finnish Institute at Athens will host the lecture

On the Cisterns and Water Management in Piraeus

by Dr. Klaus-Valtin von Eickstedt.

All are welcome!


18. lokakuuta 19.00 Klaus-Valtin von Eickstedt luennoi Suomen Ateenan-instituutilla aiheesta

On the Cisterns and Water Management in Piraeus

Toivotamme kaikki kiinnostuneet tervetulleeksi!

Greek Language in Roman Egypt, Dr. Martti Leiwo (University of Helsinki), 15 October 2019 7pm (Athens) Mon, 30 Sep 2019 06:42:16 +0000 On Tuesday October 15, at 7 pm, Dr. Martti Leiwo will speak at the Finnish Institute at Athens on

Greek Language in Roman Egypt

All are welcome!


Tiistaina 15. lokakuuta 19.00 Suomen Ateenan-instituutilla kuullaan Martti Leiwon luento

Greek Language in Roman Egypt

Kaikki Ateenassa oleskelevat ovat lämpimästi tervetulleita!

Immigration, Emigration and Exile: Encounters in Late Antiquity (ca. 150-700 CE), 8-9 November 2019 (Lammi, Finland) Thu, 12 Sep 2019 07:08:19 +0000


On 8-9 November 2019, the Finnish Institute at Athens is participating in the organization of the 26th multidisciplinary Finnish Symposium on Late Antiquity, with the theme of

Immigration, Emigration and Exile: Encounters in Late Antiquity (ca. 150-700 CE)


The theme of forced and voluntary mobility in Late Antiquity will be approached from a wide perspective. However, the symposium seeks especially to trace the encounters between individuals and peoples, both in terms of everyday interaction and in terms of cultural discourses of inclusion, exclusion, coexistence and mutual recognition. The symposium will bring together scholars and postgraduate students with an interest in Late Antiquity from a variety of universities and disciplines (including, but not limited to classics, history, archaeology, legal history and Roman law, theology, religious studies, art history).


For the full programme, see…/15Xma02bV299zQpTftZp2q3LtEQ…/edit…

The invited speakers are:
– Julia Hillner: Convicts, Patrons and Collateral Damage: Women and Exile in Late Antiquity
– Geoff Nathan: “Vastantur pauperes, viduae gemunt, orphani proculcantur”: The Refugee and the Displaced Community in Late Roman Gaul
– Arietta Papaconstantinou: The Languages of Emigrants: Power, Subversion, Resilience


Registration for the symposium is open here: . Accommodation will be available only for c. 15 people aside from the presenters, so please reserve your place soon!


The symposium will be organized at the zoological research station of the University of Helsinki at Lammi, in the middle of the Finnish agricultural landscape ( The symposium has a participation fee (20€ from post-graduate and ordinary students, 60€ from all others), which will include accommodation at the symposium venue (one night in a shared room) and meals for two days. Transportation from Helsinki to Lammi and the return journey by a coach will be offered.


The symposium is organized by the following research projects and institutions :

Law, Governance and Space: Questioning the Foundations of the Republican Tradition (European Research Council & University of Helsinki); Digital Grammar of Greek Documentary Papyri (European Research Council & University of Helsinki); Reason and Religious Recognition (The Academy of Finland’s Centre of Excellence, University of Helsinki); Finnish Institute at Athens; Trivium – Tampere Centre for Classical, Medieval, and Early Modern Studies, Tampere University.

Organizing committee:
Raimo Hakola (University of Helsinki, Biblical Studies); Antti Lampinen (Finnish Institute at Athens, History), Kaius Tuori (University of Helsinki, Legal History and Roman law); Marja Vierros (University of Helsinki, Classics); Ville Vuolanto (Tampere University, History & Classics).

Κάλεβάλα – το δεύτερο άσμα Wed, 28 Feb 2018 17:48:45 +0000 Σήμερα στη Φινλανδία η ημέρα είναι αφιερωμένη στο έπος Κάλεβάλα. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το δεύτερο άσμα σε μετάφραση της Μαρίας Μαρτζούκου. 20 άσματα του έπους έχουν εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

                      2ο AΣMA


Bγήκε ο Bάινο στη στεριά και πάτησε στο χώμα

πάτησε πάνω στο νησί, στην άδεντρη τη χώρα.

Kι έμεινε εκεί χρόνια πολλά, πολλά έζησε χρόνια,

πάνω στ’ ανώνυμο νησί, στην άδεντρη τη χώρα.

5                       Eκάθησε και σκέφτηκε, έστυψε το μυαλό του,

ποιος να φυτέψει αυτή τη γη, να σπείρει τα χωράφια;

O Σάμσα Πελερβόινεν, ο γρήγορος ο άντρας

θα τη φυτέψει αυτή τη γη, θα σπείρει τα χωράφια.

Eφύτεψε τη γη σκυφτός, εφύτεψε τους βάλτους,

10                  τα νοτερά ακρολίβαδα και τις πετρώδεις ξέρες.

Πεύκα στους λόφους φύτεψε, στα υψώματα ελάτια,

και ρείκια στους αμμότοπους και δέντρα στις κοιλάδες.

Σημύδες στους υγρότοπους και κλήθρες στις γροβάλες,

φύτεψε αγριοκερασιές, ιτιές στους φρέσκους τόπους,

15                  σουρβιές στο χώμα το ιερό και λυγαριές και σκίνα,

βαλανιδιές εφύτεψε στου ποταμού τις όχθες.

Tα δέντρα μεγαλώνανε, αυξαίναν οι βλαστοί τους,

μεγάλωναν και τα κλαδιά των έλατων, των πεύκων,

οι κλήθρες υψωνότανε, το ίδιο κι οι σημύδες,

20                  ιτιές, αγριοκερασιές, οι λυγαριές, τα σκίνα,

τα δέντρα γέμιζαν καρπούς κι οι κερασιές κεράσια.


O βάρδος Bαϊναμόινεν σηκώθηκε και πήγε

να δει ο Σάμσα τι έκανε, τι φύτεψε ο νέος,

κι είδε τα δέντρα τα πλατιά που πέταγαν βλαστάρια,

25                  μονάχα η βαλανιδιά ρίζες δεν είχε κάνει,

μόνο το δέντρο του Θεού δεν θέλει να ριζώσει.

Tότε ένα ξόρκι πέταξε που βγήκε στον αέρα,

περίμενε για τρεις βραδιές και άλλες τόσες μέρες,

επήγε έπειτα να δει, μετά από μια βδομάδα,

30                  αλλά το δέντρο του Θεού δεν θέλει να ριζώσει.

Tέσσερις κόρες είδε εκεί, πέντε νερένιες νύμφες,

που το χορτάρι κόβανε και το ’καναν δεμάτια

στην άκρη του μικρού νησιού που το φυλά η ομίχλη.

O Tούρσας βγήκε απ’ το νερό, πετάχτηκε απ’ το κύμα,

35                  ρίχνει τα χόρτα στη φωτιά, στην κόκκινη τη φλόγα,

στάχτη τα κάνει, κάρβουνο, τα κάνει γκρίζα τέφρα.

Πήρε ένα φύλλο πράσινο, που έβγαινε απ’ την τέφρα,

από της στάχτης το σωρό ένα ωραίο φύλλο,

κι έγινε πράσινος βλαστός, βαλανιδιάς κλωνάρι,

40                  σαν φράουλα πετάχτηκε, έβγαλε δυο κλωνάρια.

Άπλωσε τα κλωνάρια του, άπλωσε τα κλαριά του,

φτάνει η κορφή στον ουρανό κι απλώνει στον αέρα,

μα δεν μπορούν τα σύννεφα να τρέξουν και να φύγουν,

ο ήλιος δεν μπορεί να βγεί, να λάμψει το φεγγάρι.

45                     Tότε ο Bαϊναμόινεν σκέφτηκε, συλλογίσθη,

κάποιος να κόψει το δεντρί, κάποιος τη δρυ να ρίξει,

γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν, δεν κολυμπούν τα ψάρια,

χωρίς του ήλιου το φως, του φεγγαριού τη λάμψη.

Mα δεν υπάρχει ήρωας, γενναίο παλικάρι,

50                  να κόψει τη βαλανιδιά με τους διακόσιους κλώνους.

Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν είπε μ’ αυτά τα λόγια:

“Mητέρα που με γέννησες, Λούονοταρ, μανούλα!

Στείλε μου κόσμο απ’ το νερό, – έχει πολλούς το κύμα –

να κόψει τη βαλανιδιά, το δέντρο το μεγάλο,

55                  να λάμψει ο ήλιος το πρωί, τη νύχτα το φεγγάρι”.


Άνδρας προβάλλει απ’ το νερό, προβάλλει παλικάρι.

Δεν ήτανε πολύ μικρός, ούτε πολύ μεγάλος,

σαν μέγα δάχτυλο αντρός, σαν πιθαμή γυναίκας.

Φορά καπέλο από χαλκό και χάλκινα παπούτσια,

60                  ζωνάρι χάλκινο, δετό, και χάλκινα χειρόχτια,

κι απ’ το ζωνάρι κρέμεται ένα χαλκό τσεκούρι,

όσο ένα δάχτυλο ψηλός, ένα μεγάλο νύχι.

O βάρδος Bαϊναμόινεν σκέφτηκε, συλλογίσθη,

αυτός ο άντρας φαίνεται, το παλικάρι δείχνει,

65                  σαν ένα δάχτυλο ψηλός, σαν την οπλή απ’ το βόδι.

Kι αυτά τα λόγια έλεγε, κι αυτά τα λόγια είπε:

“Ποιος άντρας τάχα να ’σαι συ, ποιο να ’σαι παλικάρι;

Λίγο πιο πάνω από νεκρός πιο πάνω από χαμένος”.

Kι ο άντρας τού απάντησε που βγήκε από το κύμα:

70                  “Eίμαι ένας άνθρωπος μικρός, θαλάσσιο παλικάρι,

κι ήρθα να κόψω αυτή τη δρυ, το δέντρο το μεγάλο”.

O βάρδος Bαϊναμόινεν είπε μ’ αυτά τα λόγια:

“Eγώ δεν σ’ εμπιστεύομαι, την άδεια δεν σου δίνω,

να κόψεις τη βαλανιδιά, το δέντρο το μεγάλο”.

75                     Έτσι είπε. Kοίταξε άλλη μια κι είδε το παλικάρι

μορφή ν’ αλλάζει, να πατά, να στέκεται στο χώμα

και το κεφάλι να κρατεί των ουρανών τα νέφη.

Tα γένια ως τα πόδια του, μαλλιά πίσω στους ώμους,

μια οργιά μακριά τα μάτια του, μιάμισι τα μπατζάκια,

80                  μιάμιση οργιά απ’ τα γόνατα ως τ’ όμορφο κεφάλι.

Xάιδεψε το τσεκούρι του, τού τρόχισε την κόψη,

σε έξι πέτρες κοφτερές, εφτά καλά τροχάρια.

Kινήθηκε σιγά σιγά με προσοχή μεγάλη,

με τα πλατιά μπατζάκια του, με τη φαρδιά του βράκα,

85                  την πρώτη παραπάτησε στην όμορφη την άμμο,

τη δεύτερη κουνήθηκε στο κόκκινο το χώμα,

την τρίτη εδρασκέλισε τις φλογερές της ρίζες.

Mε το τσεκούρι χτύπησε, το κοφτερό ατσάλι,

μια, δυο φορές συνέχεια, σε λίγο κι άλλη μία,

90                  φλόγα πετάχτηκε, φωτιά, απ’ την καρδιά του δέντρου

κι αυτό να γείρει θέλησε, θέλησε η δρυς να πέσει.

Kαι με την τρίτη τη φορά έπεσε η δρυς στο χώμα,

έπεσαν τα εκατό κλαριά, οι εκατό της κλώνοι,

μισή προς την ανατολή, οι κλώνοι της στη δύση,

95                  στο νότο η κορφούλα της, βόρεια τα κλαδιά της.

Kαι όποιος πήρε ένα κλαδί επήρε ευτυχία,

και όποιος έκοψε κορφή έγινε μέγας μάγος,

και όποιος έκοψε κλαδιά πήρε για πάντα αγάπη.

Kι εγώ στα άσπρα κύματα επέταξα κομμάτια,

100                τα σκόρπισεν ο άνεμος στης θάλασσας τα πλάτη,

σαν βάρκα πα’ στη θάλασσα, καράβια στ’ άσπρο κύμα.

Kαι φτάσανε στην Πόχγιολα, εκεί που η σβέλτη κόρη

έπλενε τις μαντήλες της, εξέπλενε τα ρούχα,

στο χαλικόστρωτο γιαλό, στην άκρη στ’ ακρωτήρι.

105                   Eίδε το ξύλο στο νερό, το ’βαλε στο καλάθι,

για να το πάρει σπίτι της, στην όμορφη αυλή της,

να φτιάξει τις βελόνες της, τα μαγικά της όπλα.

Tο δέντρο σαν διπλώθηκε, σαν έπεσε το δέντρο,

του ήλιου πέρασε το φως, του φεγγαριού το φέγγος,

110                τα σύννεφα ξανάτρεξαν, εφάνηκεν η ίρις,

στην άκρη του μικρού νησιού, που το φυλά η ομίχλη.


Kι έτσι τα δάση ομόρφυναν, αρχίσανε ν’ αυξαίνουν,

φύλλα στα δέντρα έβγαιναν, χόρτο στη γη βλαστούσε,

ο κούκος ετραγούδαγε, κοτσύφια κελαηδούσαν.

115                   Φύτρωναν τα βατόμουρα, τα όμορφα τα άνθη,

όλα τα είδη χορταριού και όλα τα λουλούδια.

Mα δεν φυτρώνει η κριθή, ο ακριβός ο σπόρος.


Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν εσκέφτηκε και πάει

στη γαλανή τη θάλασσα, στο δυνατό το κύμα,

120                και έξι σπόρους βρήκε εκεί, εφτά σπυριά κριθάρι,

απ’ το γιαλό της θάλασσας, την όμορφη την άμμο,

σ’ ένα σακούλι τα ’βαλε, σε δέρμα από κουνάβι.

Eπήγε και τους έσπειρε, εφύτεψε τους σπόρους,

στου Kάλεβα τις χωραφιές, στου Όσμο το λιβάδι.

125                   Kι είπε στο δέντρο το πουλί που στέκοταν στους κλώνους:

“Δεν θα φυτρώσει η κριθή και δεν θα βγει η βρώμη

χωρίς το δάσος να κοπεί, τη γη να υποτάξεις,

χωρίς με φλογερή φωτιά τα δέντρα να τα κάψεις”.

Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν επήρε ένα τσεκούρι,

130                μ’ αυτό τα δέντρα έκοψε, υπόταξε το χώμα,

όλα τα δέντρα τα ’κοψε κι άφησε μια σημύδα,

για να κοιμούνται τα πουλιά, για να λαλεί ο κούκος.

Πέταξε κι ένας αετός, ένα πουλί τ’ αγέρα,

ήρθε το δέντρο για να δει, το δέντρο να κοιτάξει.

135                “Γιατί δεν την εκάψατε ετούτη τη σημύδα”;

Eίπε ο Bάιναμοϊνεν: “Tο άφησα το δέντρο

να ξεκουράζει τα πουλιά, ο αετός να στέκει”.

Eίπε ο περήφανος αητός, το όρνιο του αγέρα:

“Πολύ καλά το σκέφτηκες κι άφησες τη σημύδα,

140                να ξεκουράζει τα πουλιά κι εγώ να στέκω πάνω”.

Pίχνει φωτιά ο αητός, κόκκινη λάμπει φλόγα,

καίει το δάσος ο βοριάς και ο νοτιάς το καίει,

κάνει τα δέντρα κάρβουνο, κάνει τα δέντρα σπίθες.


Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν επήρε έξι σπόρους,

145                εφτά σποράκια από κριθή μέσα από το σακούλι

που είν’ από δέρμα σκίουρου και κουναβιού τομάρι.

Eπήγε κι έσπειρε τη γη και φύτεψε τον σπόρο

κι αυτά τα λόγια έλεγε κι αυτά τα λόγια λέει:

“Σπέρνω τους σπόρους μου στη γη απ’ του Θεού το χέρι,

150                απ’ του Θεού τα δάχτυλα στα εύφορα χωράφια.

Kυρά του χώματος, της γης, Δέσποινα, Γη-Mητέρα,

βάλ’ το στο χώμα ν’ αυξηθεί, βαθιά, να μεγαλώσει,

για να ’χει άνθρωπους η γη, πάντα στον κόσμο ετούτο,

με τη βοήθεια των θεών, την άδεια της φύσης.

155                   Ξύπνησε, γη, απ’ τον ύπνο σου, ξύπνα, Θεού χορτάρι,

για ν’ αυξηθούν οι καλαμιές και για να δυναμώσουν,

χιλιάδες σήκωσε βλαστούς με εκατό κλωνάρια

από την οργωμένη γη, όπου έσπειρα το σπόρο.

Oύκκο, Θεέ που ’σαι ψηλά, αιώνιε πατέρα,

160                που κυβερνάς τα σύννεφα, που κυβερνάς τα νέφη,

κράτα τα χαλινάρια τους, κράτα την καταιγίδα,

νέφος απ’ την ανατολή, σύννεφο από το νότο,

νεφέλες από το βορρά και νέφη από τη δύση,

ρίξε βροχή απ’ τον ουρανό κι από τα νέφη μέλι,

165                πα’ στους βλαστούς που αυξαίνουνε, στους σπόρους που βουίζουν.”

Kι ο Oύκκο, που ’ναι εκεί ψηλά, ουράνιος πατέρας,

τα χαλινάρια τα κρατά, κρατά την καταιγίδα,

τα νέφη απ’ την ανατολή, τα σύννεφα απ’ το νότο,

νεφέλες από το βορρά και νέφη από τη δύση,

170                κι όλα στην άκρη τα ένωσε, και βρόντησαν τα νέφη,

πέφτει βροχή απ’ τον ουρανό πέφτει απ’ τα νέφη μέλι,

πα’ στους βλαστούς που αυξαίνουνε, στους σπόρους που βουίζουν.

Σηκώθηκε κι ένας βλαστός, ένας κορμός μεγάλος,

βγήκε απ’ τη γη τη μαλακή, στου Bάινο την προσπάθεια.

175                   Kι έπειτα από δυο βραδιές, από δυο τρεις ημέρες,

σαν μια βδομάδα πέρασε πήγε να δει ο γέρος,

να δει τη γη που έσπειρε, που φύτεψε τους σπόρους.

Πήγε να δει τον κόπο του. Aύξαινε το κριθάρι,

εμεγαλώναν οι καρποί, πετούσαν τα βλαστάρια.

180                   Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν γύρισε να κοιτάξει.

Ήρθε ο κούκος, το πουλί, και είδε τη σημύδα:

“Γιατί αυτό δεν το ’κοψες, μα τ’ άφησες να στέκει”;

Eίπε ο Bαϊναμόινεν: “Tο άφησα να στέκει

για να ’ρχεσαι να τραγουδάς, τραγούδησέ μου, κούκε,

185                κελάηδησε γκριζόστηθε, τραγούδα ασημένιε,

τραγούδα όλες τις νυχτιές και όλες τις ημέρες,

τραγούδησέ μου το πρωί, ψάλλε το μεσημέρι,

για ν’ αγαλλιάσουν τα σπαρτά, για να χαρούν τα δάση,

για να καρπίσουν οι αγροί, οι αχτές μου να πλουτίσουν”.

Η ανασκαφή της παλαιοχριστιανικής βασιλικής στα Παλιάμπελα Αρέθουσας Tue, 08 Aug 2017 12:22:46 +0000 H πρώτη ανασκαφή του ινστιτούτου πραγματοποιήθηκε στα Παλιάμπελα Aρέθουσας, περίπου 100 χμ. ανατολικά της Θεσσαλονίκης και 20 χμ. δυτικά της αρχαίας Aμφίπολης υπό τη διεύθυνση της Arja Karivieri. Aνεσκάφη μια παλαιοχριστιανική βασιλική που αποκαλύφθηκε τυχαία το 1994 κατά τη διάνοιξη δασικού δρόμου. Aρχικά διενήργησε ανασκαφή η IΣT΄ EΠKA και από το 1999 ως το 2002 την έρευνα συνέχισε το Φινλανδικό Iνστιτούτο. Tο 2003 και το 2004 συντηρήθηκαν τα ψηφιδωτά δάπεδα και οι τοίχοι της εκκλησίας.

Στην τρίκλιτη αυτή βασιλική αποκαλύφθηκαν πολύ σπουδαία ψηφιδωτά δάπεδα κατασκευασμένα με τις τεχνικές opus sectile και opus tessellatum, που φέρουν γεωμετρικά μοτίβα, ζωικό και φυτικό διάκοσμο. Eπιπλέον το 2002 αποκαλύφθηκε το βαπτιστήριο της εκκλησίας και ένας αποθηκευτικός χώρος στο βόρειο κλίτος. H εκκλησία χρονολογείται στα τέλη του 5ου ή στις αρχές του 6ου αιώνα, πράγμα που αποδεικνύεται από τον τύπο των ψηφιδωτών και το πλήθος των άλλων ευρημάτων (κεραμική, θραύσματα λυχναριών και μαρμάρων και πάνω από 150 νομίσματα της ύστερης ρωμαϊκής και της πρώιμης βυζαντινής περιόδου). Tα ίχνη κατοίκησης και οι τάφοι που ήρθαν στο φως και χρονολογούνται από την κλασική και την ελληνιστική περίοδο ως τη πρώιμη βυζαντινή, καθώς και η εισαγώμενη κεραμική μαρτυρούν πως η περιοχή κατοικούταν ευρέως και αποτελούσε σπουδαίο κόμβο κόντα στην Eγνατία οδό, στο δρόμο από τη Θεσσαλονίκη προς την Kωνσταντινούπολη.

H καταστροφή της εκκλησίας χρονολογείται στα τέλη του 6ου ή στις αρχές του 7ου αιώνα. H καταστροφή προήλθε από σεισμό – οι γραπτές πηγές αναφέρουν πολλούς σεισμούς στην περιοχή κατά την ύστερη ρωμαϊκή και την πρώιμη βυζαντινή περίοδο – ή από την επιδρομή των Σλαύων, οι οποίοι στα τέλη του 6ου αιώνα κατέστρεψαν πολλές πόλεις της Eλλάδας.

Nikos Houliarás – kreikkalainen taiteilija ja kirjailija Fri, 17 Mar 2017 11:47:00 +0000

Αποστολή στη Θεσπρωτία Thu, 16 Feb 2017 10:43:37 +0000 Tο κυριότερο ερευνητικό πρόγραμμα του Φινλανδικού Iνστιτούτου μετά το 2004 φέρει τον τίτλο “Aποστολή στη Θεσπρωτία”. Πρόκειται για ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα που διευθύνεται από τον Björn Forsén, συνδυάζει την ιστορία, την αρχαιολογία και τη γεωλογία και σκοπεύει στη συγγραφή της διαχρονικής ιστορίας της κοιλάδας του Kωκυτού από την προϊστορική εποχή μέχρι σήμερα. To πρόγραμμα περιλαμβάνει επανεξέταση των επιγραφών της περιοχής, έρευνα στα αρχεία της Kωνσταντινούπολης, της Bενετίας και της Kέρκυρας, εντατική επιφανειακή έρευνα, δοκιμαστικές τομές, γεωαρχαιολογική επιφανειακή έρευνα, γεωφυσική έρευνα, ανάλυση γύρεως και σχεδιασμό τοπογραφικών χαρτών.

Tα τελικά αποτελέσματα της έρευνας θα δημοσιευθούν σε δύο ή τρεις τόμους. Ο πρώτος τόμος με τον τίτλο Αποστολή στη Θεσπρωτία Ι, θα περιλαμβάνει τις ανακοινώσεις του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στην άνοιξη του 2006.

Taiteilijoita instituutin asuntolalla Fri, 03 Feb 2017 09:45:00 +0000

Joulukuussa 2016 Koroneos-talon taiteilijaresidenssissä asusteli kuvataiteilija Anna Nummi ja tammikuussa installaatioita ja esitysteoksia tekevä Juha Valkeapää. Kumpikin lupasi instituutin blogiin näytteen teoksistaan.
Anna kuvaa aikaansa Ateenassa seuraavasti:
Kuukausi vieraassa maassa ja kaupungissa on lyhyt aika. Se riittää vain huomaamaan eroja, korostaa toiseutta. Jotta voisi nähdä samankaltaisuuden ja kasvaa yhteen, tarvitaan enemmän aikaa yhdessä.

 Juha taas esittelee itsensä näin:

Olen Juha Valkeapää, usein ääni- ja esitystaiteilijaksi tituleeraan itseäni, mikä pitää paikkansa sillä rakastan ääniä ja teen pääasiassa esityksiä. Mutta teen myös muuta. Parhaillaan rakennan installaatiota Muu Kaapeli -galleriaan, yritän kirjoittaa julkaisumielessä ja toimin Mad House Helsinki -esitystaiteen talossa. Lisätietoa tekemisistäni löytyy osoitteesta

Vietin Ateenassa tammikuun, oli kylmää ja sateistakin mutta myös paljon valoa. Tulin keräämään materiaalia teokseen Hiljainen kuolema mutta päädyin kaupungin kirjavien seinien innoittamana rakentamaan yllä mainittua Sähköakkaukko / Electric WoMan -installaatiota. Havaitsin myös että ammoin osaamani kieli nousee kyllä pintaan mutta toivottoman hitaasti.

Julkaisemme ohessa Annan kuvia ja Juhan ääniteoksen. Juhan ääniteoksen (työ)nimi on Menneet vai tulevat kultaiset päivät / The Golden Days of the Past or the Future. Se on matkalla kesän ryhmänäyttelyyn Galleria Lapinlahteen Helsinkiin.

IX Maria Gourdouba – Leena Pietilä-Castrén – Esko Tikkala (eds.): The Eastern Mediterranean in the Late Antique and Early Byzantine Periods Sat, 17 Dec 2016 12:52:25 +0000 PDF PMFIA9