FIA The Finnish Institute at Athens Thu, 17 Sep 2020 08:23:06 +0000 en-US hourly 1 FIA 32 32 TelepART – Mobility Support Platform for Artists and Researchers Thu, 17 Sep 2020 08:04:38 +0000

Finnish Institute at Athens is now part of TelepART – Mobility Support Platform, which promotes opportunities for performing artists, scientists and researchers to travel and perform. Funding is designed to support the expenses for Finland-based artists travelling to Greece or artists based in the Greece traveling to Finland and Finland-based researchers travelling to Greece.

The platform is funded by the Finnish Cultural Foundation, Jenny and Antti Wihuri Foundation and the Finnish Ministry of Education and permanently open to applications.

Read more on the institute’s site’s TelepART section.

For additional information on the TelepART mobility funding, visit In addition, questions to the Finnish Institute at Athens can be submitted via email to or, or via phone to the number +30 697 889 5302.

The next steps of the open access publication project Thu, 16 Apr 2020 10:13:22 +0000 Idleness is an unknown concept at the Finnish Institute – even during a lockdown! One major project of 2020 will be the digitizing and making available for Open Access of the whole series of PMFIA – Proceedings and Monographs of the Finnish Institute at Athens. The series saw its first publication in 1994, and has since grown to 24 volumes, with the 25th instalment (‘Apologists and Athens’, edited by Gunnar af Hällström) slated for publication later this year. The topics of the series showcase aptly the variety of topics pursued at the institute over the years, ranging as they do from archaeology to Ottoman music, from reception studies to linguistics, and from philosophy to the dynamics of empires.

Currently, we are contacting the contributors of previous volumes in order to obtain their agreements for the open publication, as well as negotiating the details of the digitalization process with a local company.

Petra Pakkanen appointed as the new Director of the FIA Fri, 03 Apr 2020 10:39:47 +0000


Doctor Petra Pakkanen (PhD) has been appointed the new Director of the Finnish Institute at Athens to start 1 January 2021. Pakkanen will succeed Docent Björn Forsén as the Director of the Institute.


Pakkanen’s work experience and interests have close ties with the activities of the Institute: Greek archaeology, history, religion and culture, as well as Modern Greek literature and art. Her particular research interests include ancient Greek religion and philhellenism.


Pakkanen emphasises continuity in the Institute’s traditional areas of expertise and also hopes to foster debate regarding the reception of antiquity, as well as to support art and artists’ work. In her recent scholarly work Pakkanen has focused on the manufacture and use of leather in ancient Greece. She will continue working on this research in Athens.


Pakkanen also plans to foster closer ties and collaboration with Estonian, French and Polish research organisations. Emphasising open access scholarship and publishing strategies will be one major component during Pakkanen’s directorship.


For more information, please contact Docent Renja Suominen-Kokkonen, Chair of the
Foundation’s Board of Directors (renja.suominen-kokkonen (at) or Doctor Manna Satama, Secretary General (saatio (at), +358 50 434 5523).


UPDATE ON COVID-19 Thu, 19 Mar 2020 10:59:24 +0000 The Finnish Institute at Athens is again receiving visitors, but we kindly request that you either call or contact us via email before your visit. The guesthouse of the institute functions with limitations.

For up-to-date information on the epidemic, please visit:

Finnish Institute for Health and Welfare

Finnish Embassy at Athens

Κάλεβάλα – το δεύτερο άσμα Wed, 28 Feb 2018 17:48:45 +0000 Σήμερα στη Φινλανδία η ημέρα είναι αφιερωμένη στο έπος Κάλεβάλα. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το δεύτερο άσμα σε μετάφραση της Μαρίας Μαρτζούκου. 20 άσματα του έπους έχουν εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

                      2ο AΣMA


Bγήκε ο Bάινο στη στεριά και πάτησε στο χώμα

πάτησε πάνω στο νησί, στην άδεντρη τη χώρα.

Kι έμεινε εκεί χρόνια πολλά, πολλά έζησε χρόνια,

πάνω στ’ ανώνυμο νησί, στην άδεντρη τη χώρα.

5                       Eκάθησε και σκέφτηκε, έστυψε το μυαλό του,

ποιος να φυτέψει αυτή τη γη, να σπείρει τα χωράφια;

O Σάμσα Πελερβόινεν, ο γρήγορος ο άντρας

θα τη φυτέψει αυτή τη γη, θα σπείρει τα χωράφια.

Eφύτεψε τη γη σκυφτός, εφύτεψε τους βάλτους,

10                  τα νοτερά ακρολίβαδα και τις πετρώδεις ξέρες.

Πεύκα στους λόφους φύτεψε, στα υψώματα ελάτια,

και ρείκια στους αμμότοπους και δέντρα στις κοιλάδες.

Σημύδες στους υγρότοπους και κλήθρες στις γροβάλες,

φύτεψε αγριοκερασιές, ιτιές στους φρέσκους τόπους,

15                  σουρβιές στο χώμα το ιερό και λυγαριές και σκίνα,

βαλανιδιές εφύτεψε στου ποταμού τις όχθες.

Tα δέντρα μεγαλώνανε, αυξαίναν οι βλαστοί τους,

μεγάλωναν και τα κλαδιά των έλατων, των πεύκων,

οι κλήθρες υψωνότανε, το ίδιο κι οι σημύδες,

20                  ιτιές, αγριοκερασιές, οι λυγαριές, τα σκίνα,

τα δέντρα γέμιζαν καρπούς κι οι κερασιές κεράσια.


O βάρδος Bαϊναμόινεν σηκώθηκε και πήγε

να δει ο Σάμσα τι έκανε, τι φύτεψε ο νέος,

κι είδε τα δέντρα τα πλατιά που πέταγαν βλαστάρια,

25                  μονάχα η βαλανιδιά ρίζες δεν είχε κάνει,

μόνο το δέντρο του Θεού δεν θέλει να ριζώσει.

Tότε ένα ξόρκι πέταξε που βγήκε στον αέρα,

περίμενε για τρεις βραδιές και άλλες τόσες μέρες,

επήγε έπειτα να δει, μετά από μια βδομάδα,

30                  αλλά το δέντρο του Θεού δεν θέλει να ριζώσει.

Tέσσερις κόρες είδε εκεί, πέντε νερένιες νύμφες,

που το χορτάρι κόβανε και το ’καναν δεμάτια

στην άκρη του μικρού νησιού που το φυλά η ομίχλη.

O Tούρσας βγήκε απ’ το νερό, πετάχτηκε απ’ το κύμα,

35                  ρίχνει τα χόρτα στη φωτιά, στην κόκκινη τη φλόγα,

στάχτη τα κάνει, κάρβουνο, τα κάνει γκρίζα τέφρα.

Πήρε ένα φύλλο πράσινο, που έβγαινε απ’ την τέφρα,

από της στάχτης το σωρό ένα ωραίο φύλλο,

κι έγινε πράσινος βλαστός, βαλανιδιάς κλωνάρι,

40                  σαν φράουλα πετάχτηκε, έβγαλε δυο κλωνάρια.

Άπλωσε τα κλωνάρια του, άπλωσε τα κλαριά του,

φτάνει η κορφή στον ουρανό κι απλώνει στον αέρα,

μα δεν μπορούν τα σύννεφα να τρέξουν και να φύγουν,

ο ήλιος δεν μπορεί να βγεί, να λάμψει το φεγγάρι.

45                     Tότε ο Bαϊναμόινεν σκέφτηκε, συλλογίσθη,

κάποιος να κόψει το δεντρί, κάποιος τη δρυ να ρίξει,

γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν, δεν κολυμπούν τα ψάρια,

χωρίς του ήλιου το φως, του φεγγαριού τη λάμψη.

Mα δεν υπάρχει ήρωας, γενναίο παλικάρι,

50                  να κόψει τη βαλανιδιά με τους διακόσιους κλώνους.

Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν είπε μ’ αυτά τα λόγια:

“Mητέρα που με γέννησες, Λούονοταρ, μανούλα!

Στείλε μου κόσμο απ’ το νερό, – έχει πολλούς το κύμα –

να κόψει τη βαλανιδιά, το δέντρο το μεγάλο,

55                  να λάμψει ο ήλιος το πρωί, τη νύχτα το φεγγάρι”.


Άνδρας προβάλλει απ’ το νερό, προβάλλει παλικάρι.

Δεν ήτανε πολύ μικρός, ούτε πολύ μεγάλος,

σαν μέγα δάχτυλο αντρός, σαν πιθαμή γυναίκας.

Φορά καπέλο από χαλκό και χάλκινα παπούτσια,

60                  ζωνάρι χάλκινο, δετό, και χάλκινα χειρόχτια,

κι απ’ το ζωνάρι κρέμεται ένα χαλκό τσεκούρι,

όσο ένα δάχτυλο ψηλός, ένα μεγάλο νύχι.

O βάρδος Bαϊναμόινεν σκέφτηκε, συλλογίσθη,

αυτός ο άντρας φαίνεται, το παλικάρι δείχνει,

65                  σαν ένα δάχτυλο ψηλός, σαν την οπλή απ’ το βόδι.

Kι αυτά τα λόγια έλεγε, κι αυτά τα λόγια είπε:

“Ποιος άντρας τάχα να ’σαι συ, ποιο να ’σαι παλικάρι;

Λίγο πιο πάνω από νεκρός πιο πάνω από χαμένος”.

Kι ο άντρας τού απάντησε που βγήκε από το κύμα:

70                  “Eίμαι ένας άνθρωπος μικρός, θαλάσσιο παλικάρι,

κι ήρθα να κόψω αυτή τη δρυ, το δέντρο το μεγάλο”.

O βάρδος Bαϊναμόινεν είπε μ’ αυτά τα λόγια:

“Eγώ δεν σ’ εμπιστεύομαι, την άδεια δεν σου δίνω,

να κόψεις τη βαλανιδιά, το δέντρο το μεγάλο”.

75                     Έτσι είπε. Kοίταξε άλλη μια κι είδε το παλικάρι

μορφή ν’ αλλάζει, να πατά, να στέκεται στο χώμα

και το κεφάλι να κρατεί των ουρανών τα νέφη.

Tα γένια ως τα πόδια του, μαλλιά πίσω στους ώμους,

μια οργιά μακριά τα μάτια του, μιάμισι τα μπατζάκια,

80                  μιάμιση οργιά απ’ τα γόνατα ως τ’ όμορφο κεφάλι.

Xάιδεψε το τσεκούρι του, τού τρόχισε την κόψη,

σε έξι πέτρες κοφτερές, εφτά καλά τροχάρια.

Kινήθηκε σιγά σιγά με προσοχή μεγάλη,

με τα πλατιά μπατζάκια του, με τη φαρδιά του βράκα,

85                  την πρώτη παραπάτησε στην όμορφη την άμμο,

τη δεύτερη κουνήθηκε στο κόκκινο το χώμα,

την τρίτη εδρασκέλισε τις φλογερές της ρίζες.

Mε το τσεκούρι χτύπησε, το κοφτερό ατσάλι,

μια, δυο φορές συνέχεια, σε λίγο κι άλλη μία,

90                  φλόγα πετάχτηκε, φωτιά, απ’ την καρδιά του δέντρου

κι αυτό να γείρει θέλησε, θέλησε η δρυς να πέσει.

Kαι με την τρίτη τη φορά έπεσε η δρυς στο χώμα,

έπεσαν τα εκατό κλαριά, οι εκατό της κλώνοι,

μισή προς την ανατολή, οι κλώνοι της στη δύση,

95                  στο νότο η κορφούλα της, βόρεια τα κλαδιά της.

Kαι όποιος πήρε ένα κλαδί επήρε ευτυχία,

και όποιος έκοψε κορφή έγινε μέγας μάγος,

και όποιος έκοψε κλαδιά πήρε για πάντα αγάπη.

Kι εγώ στα άσπρα κύματα επέταξα κομμάτια,

100                τα σκόρπισεν ο άνεμος στης θάλασσας τα πλάτη,

σαν βάρκα πα’ στη θάλασσα, καράβια στ’ άσπρο κύμα.

Kαι φτάσανε στην Πόχγιολα, εκεί που η σβέλτη κόρη

έπλενε τις μαντήλες της, εξέπλενε τα ρούχα,

στο χαλικόστρωτο γιαλό, στην άκρη στ’ ακρωτήρι.

105                   Eίδε το ξύλο στο νερό, το ’βαλε στο καλάθι,

για να το πάρει σπίτι της, στην όμορφη αυλή της,

να φτιάξει τις βελόνες της, τα μαγικά της όπλα.

Tο δέντρο σαν διπλώθηκε, σαν έπεσε το δέντρο,

του ήλιου πέρασε το φως, του φεγγαριού το φέγγος,

110                τα σύννεφα ξανάτρεξαν, εφάνηκεν η ίρις,

στην άκρη του μικρού νησιού, που το φυλά η ομίχλη.


Kι έτσι τα δάση ομόρφυναν, αρχίσανε ν’ αυξαίνουν,

φύλλα στα δέντρα έβγαιναν, χόρτο στη γη βλαστούσε,

ο κούκος ετραγούδαγε, κοτσύφια κελαηδούσαν.

115                   Φύτρωναν τα βατόμουρα, τα όμορφα τα άνθη,

όλα τα είδη χορταριού και όλα τα λουλούδια.

Mα δεν φυτρώνει η κριθή, ο ακριβός ο σπόρος.


Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν εσκέφτηκε και πάει

στη γαλανή τη θάλασσα, στο δυνατό το κύμα,

120                και έξι σπόρους βρήκε εκεί, εφτά σπυριά κριθάρι,

απ’ το γιαλό της θάλασσας, την όμορφη την άμμο,

σ’ ένα σακούλι τα ’βαλε, σε δέρμα από κουνάβι.

Eπήγε και τους έσπειρε, εφύτεψε τους σπόρους,

στου Kάλεβα τις χωραφιές, στου Όσμο το λιβάδι.

125                   Kι είπε στο δέντρο το πουλί που στέκοταν στους κλώνους:

“Δεν θα φυτρώσει η κριθή και δεν θα βγει η βρώμη

χωρίς το δάσος να κοπεί, τη γη να υποτάξεις,

χωρίς με φλογερή φωτιά τα δέντρα να τα κάψεις”.

Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν επήρε ένα τσεκούρι,

130                μ’ αυτό τα δέντρα έκοψε, υπόταξε το χώμα,

όλα τα δέντρα τα ’κοψε κι άφησε μια σημύδα,

για να κοιμούνται τα πουλιά, για να λαλεί ο κούκος.

Πέταξε κι ένας αετός, ένα πουλί τ’ αγέρα,

ήρθε το δέντρο για να δει, το δέντρο να κοιτάξει.

135                “Γιατί δεν την εκάψατε ετούτη τη σημύδα”;

Eίπε ο Bάιναμοϊνεν: “Tο άφησα το δέντρο

να ξεκουράζει τα πουλιά, ο αετός να στέκει”.

Eίπε ο περήφανος αητός, το όρνιο του αγέρα:

“Πολύ καλά το σκέφτηκες κι άφησες τη σημύδα,

140                να ξεκουράζει τα πουλιά κι εγώ να στέκω πάνω”.

Pίχνει φωτιά ο αητός, κόκκινη λάμπει φλόγα,

καίει το δάσος ο βοριάς και ο νοτιάς το καίει,

κάνει τα δέντρα κάρβουνο, κάνει τα δέντρα σπίθες.


Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν επήρε έξι σπόρους,

145                εφτά σποράκια από κριθή μέσα από το σακούλι

που είν’ από δέρμα σκίουρου και κουναβιού τομάρι.

Eπήγε κι έσπειρε τη γη και φύτεψε τον σπόρο

κι αυτά τα λόγια έλεγε κι αυτά τα λόγια λέει:

“Σπέρνω τους σπόρους μου στη γη απ’ του Θεού το χέρι,

150                απ’ του Θεού τα δάχτυλα στα εύφορα χωράφια.

Kυρά του χώματος, της γης, Δέσποινα, Γη-Mητέρα,

βάλ’ το στο χώμα ν’ αυξηθεί, βαθιά, να μεγαλώσει,

για να ’χει άνθρωπους η γη, πάντα στον κόσμο ετούτο,

με τη βοήθεια των θεών, την άδεια της φύσης.

155                   Ξύπνησε, γη, απ’ τον ύπνο σου, ξύπνα, Θεού χορτάρι,

για ν’ αυξηθούν οι καλαμιές και για να δυναμώσουν,

χιλιάδες σήκωσε βλαστούς με εκατό κλωνάρια

από την οργωμένη γη, όπου έσπειρα το σπόρο.

Oύκκο, Θεέ που ’σαι ψηλά, αιώνιε πατέρα,

160                που κυβερνάς τα σύννεφα, που κυβερνάς τα νέφη,

κράτα τα χαλινάρια τους, κράτα την καταιγίδα,

νέφος απ’ την ανατολή, σύννεφο από το νότο,

νεφέλες από το βορρά και νέφη από τη δύση,

ρίξε βροχή απ’ τον ουρανό κι από τα νέφη μέλι,

165                πα’ στους βλαστούς που αυξαίνουνε, στους σπόρους που βουίζουν.”

Kι ο Oύκκο, που ’ναι εκεί ψηλά, ουράνιος πατέρας,

τα χαλινάρια τα κρατά, κρατά την καταιγίδα,

τα νέφη απ’ την ανατολή, τα σύννεφα απ’ το νότο,

νεφέλες από το βορρά και νέφη από τη δύση,

170                κι όλα στην άκρη τα ένωσε, και βρόντησαν τα νέφη,

πέφτει βροχή απ’ τον ουρανό πέφτει απ’ τα νέφη μέλι,

πα’ στους βλαστούς που αυξαίνουνε, στους σπόρους που βουίζουν.

Σηκώθηκε κι ένας βλαστός, ένας κορμός μεγάλος,

βγήκε απ’ τη γη τη μαλακή, στου Bάινο την προσπάθεια.

175                   Kι έπειτα από δυο βραδιές, από δυο τρεις ημέρες,

σαν μια βδομάδα πέρασε πήγε να δει ο γέρος,

να δει τη γη που έσπειρε, που φύτεψε τους σπόρους.

Πήγε να δει τον κόπο του. Aύξαινε το κριθάρι,

εμεγαλώναν οι καρποί, πετούσαν τα βλαστάρια.

180                   Kι ο βάρδος Bαϊναμόινεν γύρισε να κοιτάξει.

Ήρθε ο κούκος, το πουλί, και είδε τη σημύδα:

“Γιατί αυτό δεν το ’κοψες, μα τ’ άφησες να στέκει”;

Eίπε ο Bαϊναμόινεν: “Tο άφησα να στέκει

για να ’ρχεσαι να τραγουδάς, τραγούδησέ μου, κούκε,

185                κελάηδησε γκριζόστηθε, τραγούδα ασημένιε,

τραγούδα όλες τις νυχτιές και όλες τις ημέρες,

τραγούδησέ μου το πρωί, ψάλλε το μεσημέρι,

για ν’ αγαλλιάσουν τα σπαρτά, για να χαρούν τα δάση,

για να καρπίσουν οι αγροί, οι αχτές μου να πλουτίσουν”.

The Early Christian Basilica of Paliambela Tue, 08 Aug 2017 12:22:46 +0000 1. Introduction

The Early Christian basilica of Paliambela at Arethousa, located ca. 20 km west of Amphipolis in Northern Greece, was discovered in 1994 while preparing a forestry road. The main part of the church was excavated in 1994-95, under the direction of Polyxeni Adam-Veleni from the 16th Ephorate of Prehistoric and Classical Antiquities. At the suggestion of Prof. Charalambos Bakirtzis, Ephor of the 9th Ephorate of Byzantine Antiquities, the Finnish Institute at Athens continued the excavation and study of the basilica in Paliambela between 1999 and 2004 under the direction of Dr. Arja Karivieri, with the permission of the Greek Ministry of Culture and under the auspices of the 9th Byzantine Ephorate in Thessaloniki.

2. Specific Aims

The aims of the Finnish project were to study the history of the Early Christian church and the site, to document and consolidate the pavements and walls found since 1994, and to make a plan for the future conservation, preservation and maintenance of the site in co-operation with the 9th Byzantine Ephorate, the International Committee for the Conservation of Mosaics, and the Greek Ministry of Culture. The conservation of the mosaics was carried out from 2000 to 2003, and the conservation and treatment of the walls in 2004.

Fieldwork in Paliambela began in 1999 with a survey around the church. Four trial trenches were dug to the northwest and southwest of the visible ruins in order to expose other wall constructions connected with the basilica. Part of a transverse wall belonging to the exo-narthex or an outer stoa of the church was found 4 m northwest of the narthex, built of spolia such as a Late Roman grave relief and a statue base. In 1999-2000 geophysical research was carried out at the site, and man-made structures were located below the surface. Based on these results, trial trenches were dug where the strongest indications were seen, in order to find stone structures belonging to the building complex.

3. Mosaics and opus sectile – floors

The apse and the choir of the church in Paliambela were decorated with opus sectile panels. The main nave of the church was decorated with four geometric panels made of coarse pieces of marble, local black schist, and spolia from inscriptions. The two westernmost panels had central circular medallions in opus tessellatum. These four panels, made of irregular pieces of small stone slabs, were surrounded by rows of large rectangular slabs of white marble.

The centre of the narthex in the church was embellished with a mosaic floor in opus tessellatum, depicting two peacocks on either side of a fountain, surrounded by a network of hexagons filled with animals and vegetal motifs. The two main entrances to the central room, in the northwest and southwest, are marked by an acanthus motif flanked by two birds. The floor mosaic in the southwestern room of the narthex depicts two deer flanking a cantharos in a rectangular emblema. The northeastern room of the narthex was decorated with a geometric pattern of red circles, surrounded by a wave pattern and an ivy tendril border. A new mosaic floor was revealed in 2002 in the entrance of the north aisle. This mosaic has a central opus tessellatum emblema with a bowl and a flanking decorative band, surrounded by stone slabs and tile fragments.

The combination of these pavements and other structures in the church is unique, so the maintenance and conservation of the site are therefore of high priority. The in situ method of conservation was chosen for Paliambela, being the best possible means of maintaining the historical evidence visible on the mosaic surface.

4. New structures found in 2002

In 2002, the baptistery of the church was revealed north of the room with the geometric mosaic. The baptistery has a cross-shaped baptismal font, with a circular outer form. A fine small marble pilaster was found in one of the cross arms. Pieces of glass bowls and perfume bottles were found in the corner of the room.

In 2002, a room that was used for wine-production was found in the so-called north aisle of the church. A structure with two parallel walls and two shallow basins with sloping pavements, covered with hydraulic plaster, was revealed: two treading floors for wine production, with terracotta pipes that directed the wine to large storage vessels. Storage vessels were located in a large hall with an earthen floor. Even foodstuffs, such as fish, olives, grain, dried fruits and vegetables, were possibly preserved in some pithoi. Two hearths were found, several tools, metal, slag, animal bones, and some grape seeds – evidence for the multifunctional character of this room. Economic facilities inside the building, as well as the amphorae, pithoi and a hearth found west of the narthex, can be compared with similar structures around other Early Byzantine churches in Greece.

5. The history and the destruction of the site

When was this church built, and when was it destroyed or abandoned? Today, it is located outside the modern village of Arethousa. The original construction of the church can be dated possibly to the late 5th or early 6th century AD with the help of the iconography of the mosaics and the excavation finds. Over 150 coins have been found during the fieldwork from 1999 to 2002, most of them from the 4th to the 6th century AD.  Lots of pottery, especially Late Roman and Early Byzantine pottery, both imported and local, fragments of oil lamps and an acanthus capital that can be dated to ca. AD 500, support this date. Pieces of the chancel screen and a marble bowl were found in the destruction layer inside the north aisle

Evidence has been found for a larger site: wall remains and some graves on the slope were destroyed when the dirt road was built in 1994. The archaeological site continues above the church on the slope, and below the church towards the river valley. The church of Paliambela was a meeting place for a small community in this valley near Thessaloniki, Serres, Amphipolis and Apollonia. It seems that this community belonged to an ancient city, possibly ancient Arethousa. The finds provide evidence for the existence of a settlement from Classical or Hellenistic times to the Early Byzantine period. The largest find group belongs to the Roman period, and includes imported pottery from Italy, North Africa and Asia Minor. Paliambela is located just 8 km north of the Via Egnatia, which connected Thessaloniki to Constantinople. The inhabitants of the ancient settlement seem to have had a great interest in imported material, even different sorts of wine, as the diverse imported amphorae show us. Even the name of the site, Paliambela, refers to wine production in earlier times.

The church was destroyed and the roof constructions collapsed at the end of the 6th or beginning of the 7th century AD. A thick layer of broken roof tiles was found above the pavements and around the walls. This destruction can have two possible explanations. First, it is known that a group of Slavs destroyed cities and churches in Greece in the 580s. Another explanation for the destruction in Paliambela could be an earthquake, and the literary sources mention several earthquakes in Greece during the Late Roman – Early Byzantine period.

6. Forthcoming publication

A publication presenting the report of the first excavation at the site by Polyxeni Adam-Veleni, as well as the first results of the Finnish excavation project, is under way, to be published in the series Papers and Monographs of the Finnish Institute at Athens. Renée Forsell publishes the imported Roman and Late Roman pottery, Carita Tulkki  the local Late Roman and Early Byzantine pottery, Arto Penttinen the Hellenistic and older pottery, Minna Lönnqvist the amphorae, Kenneth Lönnqvist the coins, Nikos Roumelis the bone finds, Hanne Selkokari the glass finds, Pirjo Hamari the roof tiles, Maria Gourdouba the marbles, Ezequiel Pinto Guillaume the molluscs, Olof Pettersson the results of the survey of the site, and Kjell Persson the geophysical study and phosphate analyses. Arja Karivieri will publish the lamps, the architectural and stratigraphical analyses of the excavation, and has the main responsibility for the editing of the book.

7. Participants in the fieldwork

Director: Arja Karivieri, Assistant Director: Renée Forsell

Helmut Bergold (1999-2000), Per-Erik Egebäck (1999-2000), Hedvig von Ehrenheim (2000), Patrick Franzén (1999), Maria Gourdouba (2001-2002), Pirjo Hamari (2000-2001), Nina Heiska (2001), Tiina Hiekkalinna  (2001), Timo Iipponen (2001-2002), Kristiina Leimu (1999), Kenneth Lönnqvist (2000-2001), Minna Lönnqvist (1999-2002), Heli Maijanen (2000-2001), Jukka Palm (2000-2001), Kjell Persson (1999-2000), Olof Pettersson (2000), Anna Pietiläinen (1999), Marko Pitkänen (1999-2001), Nikos Roumelis (2000), Esko Tikkala (2002), Carita Tulkki (2000-2002), Rauno Vaara (2000-2002), Isto Vatanen (2001), Sisko Vuoriranta (2001-2002).

Conservators: Nikos Benos-Palmer (2002), Maria Fallia (2003), Johanna Kangas (2000-2001), Riikka Köngäs (2002-2003), Nikos Pitsalides (2000), Athanasia Spyridou (2001-2002), Savvas Vatides (2003).

Furthermore, several local workmen participated in the fieldwork between 1999 and 2004.

8. Selected bibliography

P. ADAM-VELENI, Anaskaphi palaiochristianikis basilikis se thesi ellinistikon palaiochristianikon chronon stin Arethousa N. Thessalonikis, «AErgoMak», 9, 1995 (1998), p. 351-365.
A. KARIVIERI, Oi nees archaiologikes ereunes sta Paliambela Arethousas, «AErgoMak», 13, 1999 (2001), p. 117-121.
A. KARIVIERI, Anaskaphi stin Arethousa to 2000, «AErgoMak», 14, 2000 (2002), p. 117-124.
A. KARIVIERI, Anaskaphi stin Arethousa to 2001, «AErgoMak», 15, 2001 (2003), p. 181-186.
A. KARIVIERI, Anaskaphi stin Arethousa to 2002, «AErgoMak», 16, 2002 (2004), p. 191-195.
A. KARIVIERI, Arethousa 2003, «AErgoMak», 17, 2003 (2005), p. 139-142.
A. KARIVIERI, Floor mosaics in the Early Christian basilica in Arethousa (Central Macedonia), in : La mosaïque gréco-romaine IX, Actes du IXe Colloque international pour l’Étude de la mosaïque antique et médiévale organisé à Rome, 5-10 novembre 2001 (Collection de l’École française de Rome, 352), vol. 1, ed. H. Morlier, Rome 2005, p. 371-378.
A. KARIVIERI, Floor mosaics in the Early Christian basilica in Arethousa: Conservation, maintenance and presentation, in : VIIIth Conference of the International Committee for the Conservation of the Mosaics (ICCM), Wall and Floor Mosaics: Conservation, Maintenance, Presentation, Thessaloniki 29 October – 3 November 2002, Proceedings, ed. Ch. Bakirtzis, Thessaloniki 2005, p. 191-202.

9. Sponsors

Finnish Institute at Athens
Finnish Cultural Foundation
Niilo Helander Foundation

Nikos Houliarás – kreikkalainen taiteilija ja kirjailija Fri, 17 Mar 2017 11:47:00 +0000

Thesprotia Expedition – A Regional, Interdisciplinary Survey Project in Northwestern Greece Thu, 16 Feb 2017 10:43:37 +0000 The Thesprotia Expedition is an interdisciplinary project that combines archaeology, geology, and history with the aim of writing the diachronic history of one part of Thesprotia in Epirus, northwestern Greece – specifically the Kokytos river basin – from prehistoric down to modern times.

The project, which is directed by Dr. Björn Forsén under the auspices of the Finnish Institute at Athens, was originally in 2003 scheduled to last for five years. With additional funding from the Academy of Finland field work has continued until 2010.

Taiteilijoita instituutin asuntolalla Fri, 03 Feb 2017 09:45:00 +0000

Joulukuussa 2016 Koroneos-talon taiteilijaresidenssissä asusteli kuvataiteilija Anna Nummi ja tammikuussa installaatioita ja esitysteoksia tekevä Juha Valkeapää. Kumpikin lupasi instituutin blogiin näytteen teoksistaan.
Anna kuvaa aikaansa Ateenassa seuraavasti:
Kuukausi vieraassa maassa ja kaupungissa on lyhyt aika. Se riittää vain huomaamaan eroja, korostaa toiseutta. Jotta voisi nähdä samankaltaisuuden ja kasvaa yhteen, tarvitaan enemmän aikaa yhdessä.

 Juha taas esittelee itsensä näin:

Olen Juha Valkeapää, usein ääni- ja esitystaiteilijaksi tituleeraan itseäni, mikä pitää paikkansa sillä rakastan ääniä ja teen pääasiassa esityksiä. Mutta teen myös muuta. Parhaillaan rakennan installaatiota Muu Kaapeli -galleriaan, yritän kirjoittaa julkaisumielessä ja toimin Mad House Helsinki -esitystaiteen talossa. Lisätietoa tekemisistäni löytyy osoitteesta

Vietin Ateenassa tammikuun, oli kylmää ja sateistakin mutta myös paljon valoa. Tulin keräämään materiaalia teokseen Hiljainen kuolema mutta päädyin kaupungin kirjavien seinien innoittamana rakentamaan yllä mainittua Sähköakkaukko / Electric WoMan -installaatiota. Havaitsin myös että ammoin osaamani kieli nousee kyllä pintaan mutta toivottoman hitaasti.

Julkaisemme ohessa Annan kuvia ja Juhan ääniteoksen. Juhan ääniteoksen (työ)nimi on Menneet vai tulevat kultaiset päivät / The Golden Days of the Past or the Future. Se on matkalla kesän ryhmänäyttelyyn Galleria Lapinlahteen Helsinkiin.

IX Maria Gourdouba – Leena Pietilä-Castrén – Esko Tikkala (eds.): The Eastern Mediterranean in the Late Antique and Early Byzantine Periods Sat, 17 Dec 2016 12:52:25 +0000 PDF PMFIA9